Μικρή στρατιωτική ιστορία...

Την ημέρα εκείνη απέμεινε στο πεδίο βολής μόνος.
Πικρό και ατιμωτικό για έναν υπολοχαγό,
γνήσιο λάκωνα ψευδο-απόγονο
να τον εγκαταλείπουν οι άντρες του.


Αγέροχος, λαμβάνοντας την πρηνηδόν θέση αναφώνησε:
-Επτά είδον!
Και πυροβόλησε τόσες φορές,
όσες η φθορά εξ αιτίας της παλαιότητας του όπλου επέτρεψε.


Το μόνο που βρέθηκε μπροστά από τον, ακόμα καπνίζοντα, κύλινδρο
ήταν ένας γέρικος, ασθενικός από την αρρώστια σκύλος
ο οποίος ενώθηκε με τη γη χωρίς φωνή,
σαν να μην είχε υπάρξει ποτέ.


Η επόμενη εικόνα ήταν καμιά εικοσαριά γέρικοι, ασθενικοί σκύλοι
να ορμούν επιστρατεύοντας πεισματικά
όση δύναμη τους είχε απομείνει.


Το πτώμα του ανώνυμου, λάκωνα, ψευδο-απόγονου, λοχαγού πλέον,
βρέθηκε σε προχωρημένη αποσύνθεση
από τον κομπάρσο κάποιας από αυτές τις γνωστές,
αμερικάνικες αστυνομικές σειρές της τηλεόρασης.

Δύο Παράδοξα

1) Η Γέφυρα
















Ο Σωκράτης φτάνει σε μία γέφυρα η οποία φυλάσσεται ερμητικά από το δυνατό Πλάτωνα, τον οποίο παρακαλεί να του επιτρέψει να περάσει. Ο Πλάτων λέει:


-Ορκίζομαι ότι αν η επόμενη πρόταση σου είναι σωστή θα σου ανοίξω το δρόμο προς την άλλη όχθη. Αν είναι λάθος, τότε θα σε ρίξω στο νερό."


Ο Σωκράτης απαντά:

-Θα με ρίξεις στο νερό

Jean Buridan, Sophismata

2) Το παράδοξο των ενδιαφερόντων αριθμών

Ο αριθμός 17 είναι ένας ενδιαφέρων αριθμός επειδή είναι ο μόνος πρώτος αριθμός (ανάμεσα σε αυτούς που μέχρι τώρα γνωρίζουμε) ο οποίος αποτελείται από το άθροισμα τεσσάρων διαδοχικών πρώτων αριθμών: 17=2+3+5+7. Ωστόσο, φαίνεται ότι κάθε φυσικός αριθμός είναι ενδιαφέρων. Όμως κάθε φυσικός αριθμός πρέπει να είναι ενδιαφέρων, διαφορετικά θα είχαμε τον πρώτο μη ενδιαφέροντα αριθμό. Και το γεγονός της ύπαρξης του πρώτου μη ενδιαφέροντος αριθμού είναι ενδιαφέρον.

G. H. Hardy, A Mathematician's Apology

Τα δύο αποσπάσματα βρήκα στο πολύ ενδιαφέρων, κατά τη γνώμη μου, βιβλίο του Michael Clark "Paradoxes from A to Z"

Ποτέ μη λες ποτέ...

Ιπτάμενες μηχανές βαρύτερες από τον αέρα είναι αδύνατο να κατασκευαστούν.

(Λόρδος Kelvin, πρόεδρος Βασιλικής εταιρείας, 1895)

Νομίζω ότι υπάρχει μια παγκόσμια αγορά για περίπου πέντε ηλεκτρονικούς υπολογιστές. (Thomas Watson, πρόεδρος της IBM, 1943

Δεν υπάρχει λόγος για οποιοδήποτε άτομο να έχει έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι του. (Ken Olsen, πρόεδρος, διευθυντής και ιδρυτής της εταιρείας Digital Equipment Corporation, 1977)

Το τηλέφωνο έχει πάρα πολλά ελαττώματα για να θεωρηθεί σοβαρά ως μέσο επικοινωνίας. Η συσκευή είναι εγγενώς άνευ αξίας για μας. (Εσωτερική ενημέρωση της εταιρείας Western Union, 1876)

Τα αεροπλάνα είναι ενδιαφέροντα παιχνίδια αλλά χωρίς καμιά στρατιωτική αξία. (Στρατάρχης Ferdinand Foch, Γάλλος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στους τελευταίους μήνες του Α’ παγκοσμίου πολέμου

Το ασύρματο μουσικό κουτί δεν παρουσιάζει καμία μελλοντική χρήση. Ποιός θα πλήρωνε για ένα μήνυμα που δεν είχε συγκεκριμένο αποδέκτη; (Η απάντηση των συνεταίρων του David Sarnoff που πίεζε για επενδύσεις στο ραδιόφωνο τη δεκαετία του 1920

Ο καθηγητής Goddard δεν γνωρίζει τη σχέση μεταξύ δράσης και αντίδρασης και την ανάγκη να έχουμε κάτι καλύτερο από το κενό για να δημιουργήσουμε αντίδραση. Φαίνεται να μην έχει τη βασική γνώση που παρέχεται με το κουτάλι καθημερινά στα λύκεια. (Σημείωμα του εκδότη των New York Times για την επαναστατική εργασία του Robert Goddard για τους πυραύλους, 1921)

Ποιός στο διάολο θέλει να ακούει τους ηθοποιούς να μιλούν;

(Harry M. Warner, της εταιρείας Warner Bros, 1927)

Οτιδήποτε μπορεί να εφευρεθεί, έχει ήδη εφευρεθεί

(Charles Duell, επίτροπος του γραφείου ευρεσιτεχνιών των Η.Π.Α., 1899

“Μην πιστεύετε κάποιον που σας λέει ότι οι άνθρωποι δεν θα αποκτήσουν ποτέ επαρκή τεχνολογία για ταξίδια στο παρελθόν και το μέλλον Η ακριβής πρόβλεψη της μελλοντικής τεχνολογίας είναι σχεδόν αδύνατη και η ιστορία είναι γεμάτη από κακές εκτιμήσεις των δυνατοτήτων της τεχνολογίας”

Απόσπασμα από τον επίλογο του βιβλίου του Clifford Pickover: Χρόνος, Οδηγός για ταξιδιώτες

Προς πολύπλευρο προβληματισμό...

Η κουλτούρα του παρελθόντος δεν είναι πια ζωντανή μέσα στην παράδοση αλλά αντικείμενο μουσειακής γνώσης, κοσμικής και τουριστικής περιέργειας, που ρυθμίζεται από τις μόδες [...] Ακόμα περισσότερο δε, δεδομένου ότι, στον ίδιο τον τομέα του στοχασμού, η ιστορία, ο σχολιασμός και η ερμηνεία αντικαθιστούν προοδευτικά τη δημιουργική σκέψη.

Κ. Καστοριάδης, Η άνοδος της ασημαντότητας, Ύψιλον,  (μτφρ. Κ. Κουρεμένος) Αθήνα 2000