Σε αντίθεση με τη συγχορδιακή υφη του πρώτου Πρελουδίου, η Φούγκα είναι το μέρος στο οποίο ο Bach αναδεικνύει τις εκτεταμένες αναπτυξιακές δυνατότητες που χαρακτηρίζουν τα περισσότερα από τα θέματά του. Όχι άδικα, η πρώτη Φούγκα έχει χαρακτηριστεί ως "σπουδή" για τη χρήση του stretto, με αποκορύφωμα τα μέτρα 16-17, όπου το θέμα εισάγεται διαδοχικά από τις τέσσερις φωνές.
(Για να κατεβάσετε την αναλυμένη παρτιτούρα σε pdf πατήστε εδώ)
καθώς επίσης και 3 κλασσικές εκτελέσεις, ιστορικές και μη:
1. Ton Koopman (Τσέμπαλο)
2. Sviatoslav Richter (Πιάνο)
3. Glenn Gould (Πιάνο)
Τέλος, εδώ μπορείτε να βρείτε την ανάλυση από όλες τις Φούγκες του πρώτου βιβλίου σε animated score.
